Free Ocalan

Waarom wij als  

syndicalisten de campagne

Free Ocalan”ondersteunen

Abdullah Öcalan is het boegbeeld van de Koerdische bevrijdingsbeweging in Turkije. Hij werd in februari 1999 ontvoerd en naar Turkije gebracht. Hij werd oorspronkelijk ter dood veroordeeld maar de straf werd omgezet in levenslang isolatie op het eiland Imrali. Öcalan heeft sindsdien al verschillende oproepen gedaan tot vredesgesprekken opdat er een politieke oplossing zou gevonden worden voor het Koerdische vraagstuk. De Koerden willen vrede, democratie en het einde van politieke en culturele onderdrukking.


In steden zoals Cizre, Sur en Sirnak werden ganse wijken beschoten waarbij honderden mensen – waaronder ook senioren en kinderen – werden gedood. Op dit ogenblik staan in de Zuidoostelijke gebieden va Turkije talrijke dorpen en steden onder avondklok. Meer dan 70 verkozen burgemeesters zijn uit hun functie gezet of werden gearresteerd. Het volstaat dat zij zich uitspreken voor vredesgesprekken en onderhandelingen met de Koerdische bevrijdingsbeweging om als ‘terrorist’ gearresteerd te worde. Terzelfdertijd is de algemene repressie ook toegenomen waarbij journalisten, vrouwenactivisten en syndicalisten gearresteerd of geïntimideerd worden. Duizenden leerkrachten of docenten werden uit hun functie gezet en verloren hun benoeming. Vakbonden in de industrie worden aan de leiband gelegd of gewoon verboden. Niet enkel de Koerden vormen dus het doelwit van een harde pressie-campagne die elke poging om Turkije te democratiseren de kop indrukt.


Vanuit de gevangenis publiceerde Öcalan in 2012 een Roadmap for peace. Hij riep op de gewapende strijd te staken en de weg van vrijheid en democratie binnen de bestaande grenzen van Turkije te volgen. In 2013 volgde een staakt het vuren waardoor ook de ruimte vrijkwam voor een politieke oplossing. Terwijl de eerste verkennende gesprekken begonnen werd de Democratische Partij der Volkeren opgericht (HDP). Het is een multiculturele en seculiere partij waarbinnen Turken, Koerden, Armenen of nakomelingen van Grieks-orthodoxe gemeenschappen samenwerken voor een progressief en democratisch Turkije. De HDP, die 15% van de stemmen behaalde in 2017, heeft de samenwerking gemeenschappen en tussen linkse, ecologische en feministische krachten op een hoger niveau getild.


Tegelijkertijd speelden de Koerden in Syrië een vooraanstaande rol in de nederlaag van ISIS. Maar Erdogan gebruikte ISIS als wapen tegen het regime van Assad. De toenemende invloed van de Koerde in Syrië en in Turkije hebben president Erdogan aangezet de vredesgesprekken stop te zetten en opnieuw de Koerden aan te vallen. De Turkse staat liet de terroristen van ISIS vrije toeloop en aanslagen op progressieve Turken en Koerden maakten talrijke slachtoffers. In Suruç stierven in 2015 tientallen jongeren bij een zelfmoordaanslag van een islamfundamentalist. Datzelfde jaar werden tientallen syndicalisten gedood bij een aanslag op een massameeting van de HDP in Ankara. Tegelijkertijd werden dorpen gebombardeerd en werden milities van de PKK in de bergen van Irak en Turkije aangevallen.


Turkije is een land met lage lonen en ontvangt talrijke productiecentra vanuit Europa, zowel in de textiel als in de automobielsector. Het is een belangrijke bestemming voor toeristen uit Europa. Maar Turkije is ook steeds meer een dictatuur. Ondanks de toenemende terreur behaalde de HDP nog steeds meer dan 14% bij de verkiezingen van 2016 en 2017. Maar de mislukte staatsgreep gaf president Erdogan de gelegenheid democratische vrijheden tot nul te herleiden. Sindsdien wordt de pers gemuilkorfd en advocaten gearresteerd. Intussen heeft Erdogan, ondanks het lidmaatschap bij de NAVO, openingen gezocht bij Rusland en Vladimir Poetin. De ganse Turkse economie is vandaag doodziek en de inflatie scheert hoge toppen. Erdogan wil ten alle prijs dat Turkije een regionale grootmacht wordt en zet de Europese Unie onder druk met de dreiging de grens te openen voor de 2 miljoen vluchtelingen.


Voor vrede en democratie

De Britse vakbonden hebben sinds enige tijd het voortouw genomen de campagne voor de bevrijding van Abdullah Öcalan actief te steunen. Öcalan werd net zoals Nelson Mandela als terrorist veroordeeld tot een levenslange gevangenisstraf. In Zuid-Afrika bestond er een apartheidsregime met segregatie op basis van huidskleur. In Turkije heerst er een dwangmatige assimilatiepolitiek met de ontkenning van de culturele rechten van Koerdische, Armeens of Griekse minderheden. Beide zij even onaanvaardbaar en daarom is de vergelijking met Nelson Madela zeker iets overdreven.


Vandaag spreken wij ons uit voor de Koerden, voor democratie en vrede in het Midden-Oosten. We moeten de strijd van de democratische krachten tegen ISIS steunen. We steunen tevens de democratische strijd van de Koerden in Turkije. Dat betekent dat wij hun oproep om geweld en staatsterreur stop te zetten onderschrijven. De wil om vredesgesprekken te hervatten is bij de Koerden aanwezig en wij roepen Europa en de regeringen van de lidstaten op dit ook te steunen. De democratische vrijheden moeten worden hersteld, zowel voor syndicalisten als voor activisten van feministische, ecologische of burgerbewegingen. Verkozenen, journalisten, advocaten moeten opnieuw hun functie kunnen uitoefenen.


Het betekent ook dat wij de oproep voor de vrijlating van Abdullah Öcalan ondersteunen. Öcalan is geen voorstander van separatisme maar pleit voor een democratische hervorming van Turkije en het ganse Midden Oosten. Het democratisch confederalisme dat hij verdedigt is een project dat bestaande staatsgrenzen respecteert terwijl binnen de respectievelijke staten een democratische seculiere, multiculturele en gender-gelijke maatschappij wordt uitgebouwd. Dit project heeft reeds vorm gekregen in het noorden va Syrië ook Rojava genaamd. Ondanks de oorlog, de inval van Turkije in Afrin en de aanslagen van jihadisten heeft het multi-etnisch democratisch zelfbestuur al 7 jaar stad gehouden. Deze regio werd het minst getroffen door de burgeroorlog en vele vluchtelingen willen er ook naar terugkeren.


In het Verenigd Koninkrijk werd deze oproep ondersteund door de Trade Union Congres ofte de interprofessionele vakbondskoepel, en actief gedragen door de belangrijkste vakbonden zoals UNITE, PCS, RMT, GMB of vakbonden van de brandweerlui, onderwijskrachten, journalisten

Eerste ondertekenaars,

 

Stephen Bouquin - initiatiefnemer

Fractie  - ABVV-Metaal NYRSTAR-Balen

Militantenkern  - ABVV-Metaal NYRSTAR-Balen

Frank Tempels - Hoofdafgevaardigde - CWBP - ABVV-NYRSTAR-Balen

Benny Stevens - Voormalig hoofdafgevaardigde, ondernemingsraad - ABVV-NYRSTAR Balen

Tim Verdonck  - Afgevaardigde - ABVV-NYRSTAR-Balen

Jelle Mols Militant - ABVV-NYRSTAR-Balen

Ludo Willekens Militant - ABVV-NYRSTAR-Balen

Kris Devroede  _ Militant - ABVV-NYRSTAR-Balen

Stef Gousseau  - lid ACV

Raymond Vanderlooy - Lid OR Generale Bank

Jan Servaes - A.C.V. mandataris

Ivo Mols - Gepensioneerd Militant - ABVV-NYRSTAR-Balen - Gewezen gemeenteraadslid S.P.A. Mol

Jimmy  Crispeyn - Militant

Wim Benda - ACOD Onderwijs - Afgevaardigde en bestuurslid in de provincie Antwerpen

Tom Schildermans - Militant - ABVV-NYRSTAR-Balen

Karel Claes -  Militant - ABVV-NYRSTAR-Balen

Kurt Verdonck - Militant - ABVV-NYRSTAR-Balen

Daniel Van Clemen - C.W.B.P. - ABVV-NYRSTAR-Balen

Tim Geboers - Lid - BBTK

Hier kun je steun betuigen d.m.v. ondertekening.