Episode 1

Boodschap van algemeen nut

Ik hoop dat jullie en jullie dierbaren nog steeds in goede gezondheid verkeren. Het corona virus en de Lock Down heeft ieder van ons zijn hele normale doen en laten overhoop gehaald. Niet zozeer de angst om besmet te raken of de beperkte bewegingsvrijheid van de Lock Down maatregelen raken me het meest. Wel hoe wij mensen hierop anticiperen en de ongelijkheid die komt bovendrijven hebben eendiepe indruk op mij nagelaten.

In die maten zelfs dat het mijn syndicaal handelen nu maar ook in de toekomst mee zal bepalen.

Het feit dat wij militanten Nyrstar Balen-Wezel de arbeiders niet tot actie bereidheid kregen, om de productie stil te leggen, met één doel ONS ALLER veiligheid en gezondheid, hangt als een blok aan mijn been.

Als je in zulke "ongeziene" omstandigheden niet kan rekenen op de gedragen actiebereidheid van de werkvloer. Dan moet je, je conclusies trekken als persoon, syndicalist, socialist,…. je mag best dromen van je idealen maar ze moeten een draagvlak hebben.

Laat het me stellen, dat ik twijfel of huidige syndicale werkwijze ondernemingsraad, comité veiligheid en 726 overleg om het overleg organen nog enig nut hebben.

Je hebt weliswaar je democratisch verkozen mandaat, maar wat stelt dit voor als dit mandaat niet gedragen word door actiebereidheid op de werkvloer.

Het patronaat ervaart deze gelatenheid natuurlijk ook, niets weerhoud hem er van om het gaspedaal nog dieper in te drukken om zijn perverse wil der onderwerping op te leggen.

Ik begrijp zeer goed de noodzaak van de Lock Down om de Corona pandemie een halt toe te roepen. Toch is de hypocrisie die onze neoliberale regering en haar patronale bedpartner tentoonspreid hemeltergend.

Het gelijkheidsbeginsel in de Belgische grondwet stelt in artikel 10 Er is in de Staat geen onderscheid van standen. Nu we ons in het midden in de Corona storm bevinden en iedereen terugvalt op zijn oerdriften om te overleven. Is het een pijnlijke vaststelling dat artikel 10 van onze grondwet slechts een boekvulsel is.

Iedereen is gelijk volgens de wet, toch heeft de upper-class zich vele privileges toegeëigend waardoor ze meer gelijk zijn dan het plebs.

Zoals bij elke crisis zijn eerste slachtoffers de werknemers op de onderste ladder van de HR-Scum pikorde. Het winkelpersoneel, de vrachtwagenchauffeurs, de verpleegkundigen, poetsdiensten, arbeiders in de fabrieken en zovele anderen gewone werknemers die vechten als soldaten zonder wapens. Ze worden het Corona-front opgestuurd zonder afdoende bescherming.

De kapitalisten kloppen op de onderhandelingstafel om een corona compensatie te eisen voor hun arme stakkertjes van aandeelhouders.

Omdat het clubje “grootverdieners” nu even niet zonder schroom in de vetpot van vadertje staat kan graaien, schieten regeringsleiders wereldwijd stante pede in actie om miljarden vrij te maken om de economie te redden.

Met hun broek op hun enkels zijn ze druk in de weer om hun broodheren ter wille te zijn.

Maar ze vergeten bewust om de zwaksten in onze samenleving te beschermen. De precaire situatie waarin daklozen, sans-papiers, intrimmers, langdurig zieken, flexiwerker, invaliden zich bevinden word met de minuut dramatischer.

Ook nu zal het werkvolk zeer diep in zijn al lege geldbuidel moeten tasten om het Corona-gat in de begroting te dichten. De werknemers zitten al weken met angst voor de toekomst op het lijf. Het patronaat merkt dit zeer goed op en zit ononderbroken met een machtsgeile erectie in zijn Dolce & Gabbana onderbroek.

Ze slijpen hun messen om ons nog meer neoliberale maatregelen door de strot te rammen en onze sociale verworvenheden nog dieper uit te hollen.

Midden in deze pandemie schreeuwt het patronaat en onze noodregering om nationale eenheid.

Luider dan het kerkkoor van Erps Kwerps kwelen alle politieke partijen, vakbonden en het middenveld eendrachtig mee de lofzang der nationale frontvorming.

We zullen moeten werken zonder enige vorm van verzet, dit om de economie en de neoliberale macht ter willen te zijn. Wij moeten onze gezondheid op het spel zetten omdat de Davos scum verder hun onverdiend kapitaal kan bijeen harken.

Ze doen dit wel vanop een zonnig corona-vrij strand van één of ander belastingparadijs. Om zeker niet te hoeven bij te dragen aan onze op solidariteit gebouwde samenleving.

Voor de gesneuvelde corona-helden is er alvast één zekerheid. Er zullen geen 1000 maagden staan te wachten aan de hemelpoort, deze prijs voor martelaarschap is reeds opgezopen door de aparachik.

Aanvaarden dat de Lock Down verder word afgebouwd, enkel om de economie ter wille te zijn kan ik niet.

Als ze ons aan het werk willen, zullen ze ons op straat krijgen. Deze boodschap moest weerklinken van het balkon der vakbondsapparaten.

Het enige wat we zien zijn de vuile pisdoeken.

Het enige wat we horen is "samen sterk" en wat handjes geklap van koorknaapjes.

Wat we wel merken is dat ze willens nilles hun voeten onder elke onderhandelings-feestbanket tafel willen schuiven.

Zo Kameraden ik hoop met elke vezel in mijn activistisch lijf op een hete lente en zomer van syndicaal verzet, maar vrees...

Dit was het voorwoord van mijn 24 hoofdstukken tellende

Corona-madness verhaal.

FERVEUR ET FIDÉLITÉ

Jelle Mols

Nu blijkt dat You'll Never Walk Alone met stip op één de Corona-schijf gaat worden. Presenteer ik jullie met veel plezier de rustgevende versie van THE ADICTS omdat de authentieke versie van Gerry & The Pacemakers bijna grijs is gedraaid en me stilaan de oren uitkomt.