Episode 4

Last Train Before Lock-Down Madness

Vrijdag 13 maart 2020 neemt Jelle Mols zijn laatste trein voor hij met volle geweld de corona crisis induikt. Normaliter was die dag als lesdag ingeplant op het schooltje, deze was echter de dag voordien stante pede gesloten, dus werd de les omgetoverd tot een restaurant bezoek, omdat mijn maag in het verleden al zeer veel op de proef is gesteld, doen de gedachten aan een lunchafspraak met S. D.S. me evenveel zure oprispingen opkomen als een “pot zure ajuintjes” opeten binnen 5 seconden.

Dus besluit ik terug te vallen op wat me bekend is uit mijn schoolverleden en “bros” ik een leske. Alsof er de hand van een “treiterende” god mee gemoeid was poetste mijn moeder die dag mijn nederig stulpje, uitgerekend op de laatste dag met “bewegingsvrijheid" dus besluit ik maar richting Berchem te sporen voor een laatste “bezoek aan een vriend” voor we in Lock-down induiken.

Aangekomen op mijn bestemming “Berchem statie” ontwaar ik tussen de wriemelende mensenmasse een klein-groot Antwerps docent die met grote pupillen het “gecanceld treinaanbod” aanschouwd.

De heer Wim Benda is op dat eigenste ogenblik zichzelf al veel meer bewust van het hele Corona gedoe dan Jelle Mols himself, hij had heel de corona madness maar met flarden had meegekregen door een zwaar arbeidsongeval dat een week eerder op Nyrstar had plaatsgevonden.

Dus op die zonnige dag had ik een zeer fijne diepmenselijke babbel met mijn Antwerpse vriend-kameraad Dylan de baardman met de aaibaarheidsfactor van het Disney figuur Stampertje.

Het gesprek ging zoals steeds ADHD gewijs heen en het weer van voetbal over Lidl – school – de kids – muziek – literatuur  om traditioneel te eindigen bij mooie vrouwen of het tekort ervan binnen onze syndicale werking

Maar het liefst van al mixen we al deze thema’s kris kras door elkaar, de eindconclusie kwam al wandelend doorheen het Te Boelaerpark richting treinstation Berchem.

“Godverdomme ze moeten RODE lakens buitenhangen en treinen, fabriekspoorten, winkelkarretjes, …. moeten vastgeketend worden met rode kettingen en rode sloten enkel zo winnen wij rode syndicalisten misschien het vertrouwen terug om harde acties tegen het patronaat te voeren.