Episode 3

MET verbondenheid kunnen kleine dingen groeien,

ZONDER verbondenheid storten grote dingen in.

ALAIN MEYNEN

Werkelijk tragisch-komisch was de lokale pastoor die ik gisteren op YouTube zag passeren.

Hij voerde de mis op en deelde hosties uit, maar de Kerk was leeg. Wou hij tezelfdertijd aantonen dat het in onze tijden al sinds lang gedaan is met de Rooms katholieke kerk We moeten echter niet verschieten als binnenkort missen onder bepaalde voorwaarden:

Afstand houden, gebruik van mondmaskers, handen wassen in het wijwatervat dat regelmatig gereinigd wordt terug succes hebben. In perioden van rampen en crisissen treedt godsdienst blijkbaar op als reddingsmiddel?

JELLE MOLS

Na het lezen van het Youtube verhaal van Alain, komt de Paashaas anekdote van ne socialistische pastoor Jef Ulburghs en zijn kameraad de socialistische dwarsligger bij uitstek Jef Sleeckx me ogenblikkelijk voor de geest.

In de paasperiode 1999 draagt socialist, activist, eeuwige dwarsligger, maar ook katholiek priester wijlen Jef Ulburghs in het een klein Kosovaars dorpje Gjakové de palmzondag mis op.

Dit op een tot de laatste cm bezette weide voor het kleine kerkje. Hij leest het woord van God en klein Peerke in het bijzijn van zijn kameraad Jef Sleecks, deze laatste fungeert nog net niet als misdienaar maar het is niet veraf.

Off the record, Jef Sleeckx was een van de laatste socialistische frontsoldaten die zich bleef verzetten tegen de neoliberale derde weg van de SP.a.

De NATO straaljagers zoeven laag over en bombarderen strategische doelwitten in Kosovo en Servië, in deze setting spreekt “Jef” zijn legendarisch geworden woorden.

Zoals Jezus verrees met Pasen zo zal ook het Kosovaarse volk herrijzen, ze zullen herrijzen uit het stof van hun aan flarden geschoten stukje beloofde land.

Een dikke maand later overschilderde de NATO zijn in Bosnië gestationeerde tanks, SFOR werd KFOR en rolde Kosovo binnen. Op vier dagen tijd werd het stukje land waar al 40 jaar bloed voor vloeide omgetoverd tot NATO protectoraat.

Met dit paasverhaal gezegd zijnde moeten wij als rode syndicalisten, niet met een scheef oog kijken naar de aanbidders van een baardmens met ne pinnekesdraad op zennen kop en oversized pisdoek aan zijn gat.

Ikzelf als overtuigd socialist vind het spijtig vast te stellen dat de door de corona-madness angst omgeven Belgische bevolking wel vroom hun handjes vouwen om hun virtuele - spirituele rijstpap etende godsverlakkerij te aanbidden.

Zelfs Popie Jopie deed een ferme economische jaste door gans de wereld in één corona trek te zuiverde van alle zonden.

Toch moet ik de eerste "internationale" met gebalde vuisten nog ontdekken op de virtuele wereld van Facebook, Instagram en Youtube.

Als zelfs meester belastingontduiker Coucke op de knieën gaat voor vadertje staat en door zeer plichtbewust de opgelegde corona maatregelen op te volgen dan trek ik zeer grote kikker ogen.

We laten slaafs toe dat de staat beslist wat MAG en NIET MAG we leggen het volste vertrouwen in:

  • De inderhaast bijeengeharkte Noodregering
  • Onze instituten van kennis, professoren en onderzoekers
  • In onze tot voor kort verguisde zorgsector, ziekenhuizen en bejaardenzorg
  • We laten toe dat ordehandhavers je beboeten om aan uw ballen krabben in het park

Toch gaven de laatste kiesintenties van Jef modaal een heel ander beeld weer wat “de Vlaming” van de staat verlangd. Vergaande roofbouw op onze verzorgingsstaat en doorgevoerde privatisering waren de ordewoorden van NVA, Vlaams Belang, Open VLD en Groen. Wat de Rood-Blauw-Baby roze derde weg berijders naar voren schoven spreek ik me niet uit, maar veel verder dan “MAATJES” geraakte ze niet.

Ooit bouwde onze rode vakbond zijn ideologie op rond deze vier waarden.

  • SOLIDARITEIT
  • RECHTVAARDIGHEID
  • GELIJKHEID
  • DEMOCRATIE

Maar de hedendaagse praktijktoets leert ons dat dit enkel vulsels zijn geworden van vervaagde affiches.

Toch slingeren de drie pijlers van de Socialistische Gemeenschappelijke Actie deze waarden ons te pas en te onpas rond de oren tijdens de Corona Crisis...

Eigenlijk hullen ze hun daden met de grote sluier der stilzwijgen, het Human Resource style gerunde ABVV apparaat komt niet verder dan één front vormen - handjes klappen en wat vuile witte pisdoeken buiten hangen.

De ontslagronde die de arbeiders mutualiteit Voorzorg moeten ondergaan in het midden van de crisis getuigd dat de drie pijlers SP.a – ABVV – De Voorzorg, worden geleid op de leest van Human Resource en helemaal niet volgens onze waarden.

Mensen in nood plooien terug op symbolen en gedragen boodschappen, om hierin hoop op betere tijden te ontdekken, het verwondert me daarom niet dat de angstige bevolking niet terugvalt op de geborgenheid van de Rode familie, ik kom ook tot de pijnlijke vaststelling dat er geen angstige blikken kijken in de richting van ons rode syndicalisten.